បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ

បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ
បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ កម្ពុជសុរិយា ឆ្នាំ​ទី ៤៨ លេខ ២ ខែមេសា ឧសភា មិថុនា ព. ស. ២៥៣៧ គ. ស. ១៩៩៤ បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ ជា​បុណ្យ​ប្រពៃណិ​ចំបង​មួយ ក្នុង​ចំណោម​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ផ្សេង ៗ ទត​របស់​ប្រជាជន​កម្ពុជា ។ បុណ្យ​នេះ មាន​លក្ខណៈ​ជា​បុណ្យ​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​របស់​បុព្វបុរស ញាតិ​សន្តាន ដែល​បាន​ធ្វើ​មរណកាល​ទៅ​ហើយ ។ ១- របៀប​ភ្ជុំបិណ្ឌ​របស់​ខ្មែរ​ : ប្រជាជន​កម្ពុជា ប្រារព្ធ​ធ្វើ​បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ ពី​ថ្ងៃ ១ រោច ដល់​ថ្ងៃ ១៥ រោច ខែ​ភទ្របទ រៀងរាល់​ឆ្នាំ ។ ពី​ថ្ងៃ ១ រោច ដល់​ថ្ងៃ ១៤ រោច ហៅ​ថា ថ្ងៃ​កាន់​បិណ្ឌ ហើយ​ថ្ងៃ ១៥ រោច ហៅ​ថា ថ្ងៃ​ភ្ជុំបុណ្ឌ ។ ក្នុង​ឱកាស​កាន់​បិណ្ឌ​នេះ, ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ យាយ​តា ដែល​មាន​សទ្ធា​មុតមាំ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ-សាសនា បាន​លះបង់​ផ្ទះ​សំបែង កូន​ចៅ ទៅ​នៅ​វត្ត សមាទាន​សីល ៥ សីល ៨ ឬ​អតិរេក​សីល ចំរើន​មេត្តា​ភាវនា បំរើ​ព្រះ​សង្ឃ និង​សំអាត​ទី​អារាម​ជាដើម ។ ពុទ្ធបរិស័ទ​ចំណុះ​ជើង​វត្ត​នីមួយ ៗ បាន​បែង​ចែក​គ្នា​ជា​វេន​ចំនួន ១៤ ថ្ងៃ ឬ ១៤ បិណ្ឌ ។ ក្នុង​បិណ្ឌ​នីមួយ ៗ នៅ​ពេល​យប់ គេ​ជួប​ជុំ​គ្នា​ប្រគេន – ជូន​ភេសជ្ជៈ​ចំពោះ​ព្រះ​សង្ឃ និង​ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ នមស្ការ​ព្រះ​រតនត្រ័យ សមាទាន​សីល និមន្ត​ព្រះ​សង្ឃ​ចំរើន​ព្…