មានបញ្ញា ប្រសើរជាងទ្រព្យ
បញ្ញា ប្រសើរជាងទ្រព្យ កាលកន្លងយូរមកហើយ បុរសចាស់ក្រីក្រម្នាក់បានជិះសេះ ធ្វើដំណើរទៅកាន ស្រុក មួយ។ នៅពាក់កណ្តាលផ្លូវ គាត់បានចង សេះរបស់គាត់នៅនឹង ដើម ឈើ មួយ ដើមហើយក៏ទៅ ទទួលទាន អាហារដែលបានខ្ចប់មក។ មួយសន្ទុះបន្ទាប់មកក៏មាន សេដ្ឋីម្នាក់ មក ឈប់សេះនៅត្រង់ហ្នឹងដែរ ហើយចង សេះរបស់ គាត់ នៅនឹង ដើមឈើ ដែលបុរសចាស់ នោះបានចង។ បុរសចាស់ឃើញដូច្នោះទើបប្រាប់សេដ្ឋីថា “សូមកុំចង សេះរបស់លោកជិត សេះរបស់ខ្ញុំវាកាចខ្លាំង ណាស់ អាចប្រទូស រ៉ាយសេះរបស់ លោកមកដល់ ជិវិតក៏បានសូមមេត្តាយកទៅចងនៅកន្លងផ្សេងវិញទៅបាទ”។ “យើង ចងនៅ ឯណាក៏បាន ហើងជាអ្នកមាននរណាមកធ្វើអីយើងបាន” សេដ្ឋី តបយ៉ាង គម្រោះគម្រើយ។ បុរសចាស់តបថា “ខ្ញុំប្រាប់លោកដោយសេក្តីប្រាថ្នាល្អទេតើ កាល បើលោកមិន ជឿក៏ស្រេច តែចិត្តលោកទៅចុះ” បន្ទាប់មកសេដ្ឋីក៏ចងច សេះនៅនឹងដើមឈើដែល បុរស ចាស់ បានចងនោះ ហើយដើរទៅ ទទួលទានអាហារពេលថ្ងៃ។ ក្រោយពីនោះបន្តិច សេះ ក៏បានពុះ កព្រ្ជោលហ៊ោកកញ្ជ្រៀវដាក់គ្នាយ៉ាងខ្លាំង។ បុរសចាស់ហើយនឹងសេដ្ឋី ក៏រត់ចែកជើង គ្នាទៅ ចាប់សេះរៀងៗខ្លួន តែវាបានយឺតពេលទៅហើយ ព្រោះសេះរបស់សដ្ឋីត្រូវ សេះរបស់ បុរសចាស់ ចាត់ការក្សិណក្ស័យបាត់ហើយ។ “នែ៎ អាកញ្ចាស់!! ឯ…
